Ρωσοαμερικανική σύγκρουση για το διαδίκτυο

29

Τα πρόσφατα γεγονότα στις ρωσό-αμερικανικές σχέσεις συχνά συγκρίνονται με τα γεγονότα στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Πραγματικά, οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών περνάνε την πιο σοβαρή κρίση τους από τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου. Ωστόσο, το σύστημα των διεθνών σχέσεων έχει αλλάξει σημαντικά τα τελευταία 20 χρόνια. Εάν συμβεί το χειρότερο και ο κόσμος μπει σε μια νέα εποχή παγκόσμιας αντιπαράθεσης, δεν θα μοιάζει σαν μια αντιπαράθεση της σοβιετικής εποχής. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι, μαζί με άλλους παράγοντες, οι πληροφορίες θα παίξουν βασικό ρόλο σε μια νέα μορφή ρωσό-αμερικανικής αντιπαράθεσης.

Από τη μια πλευρά, η προπαγάνδα γίνεται το απόλυτο εργαλείο στην ρωσό-αμερικανική διαμάχη. Πολλοί παράγοντες εμπλέκονται στον ρωσό-αμερικανικό πόλεμο πληροφοριών το 2014, συμπεριλαμβανομένων και κυβερνήσεων, του στρατού και της κοινωνίας. Τα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης και άλλα δημοφιλή μέσα δικτύωσης, διαδραματίζουν έναν ιδιαίτερο ρόλο στη διάδοση των πληροφοριών στον κυβερνοχώρο.

Η ρωσική κυβέρνηση έχει επιβάλει μια σειρά κανονισμών με στόχο την αντιμετώπιση της ξένης προπαγάνδας, συμπεριλαμβανομένου και ενός αριθμού εθνικών κανονισμών που αφορούν το Internet, που έδωσαν στους ηγέτης της Δύσης επιπλέον λόγους να επικρίνουν τις μη δημοκρατικές τακτικές της Ρωσίας (όπως ένα πακέτο αντιτρομοκρατικών νόμων).

Καθώς η κρίσιμη σημασία του διαδικτύου αυξάνεται οι εθνικές κυβερνήσεις υιοθετούν περισσότερους κανονισμούς στον τομέα αυτόν. Αυτή η διαδικασία εξελίσσεται σύμφωνα με την νομοθετική πρακτική και τις νομικές παραδόσεις κάθε διαφορετικής χώρας.

Ωστόσο, λόγω της διεθνούς φύσης του διαδικτύου, όσο περισσότεροι εθνικοί κανονισμοί γκρίνονται, τόσο περισσότερες αντιφάσεις εμφανίζονται στη διεθνή διακυβέρνηση του Internet.

Στην εποχή της πληροφορίας, τέτοια βήματα σηματοδοτούν τη δημιουργία ενός “ψηφιακού σιδηρούν καταπετάσματος”, το οποίο οδηγεί τον κόσμο πιο κοντά προς ένα νέο Ψυχρό πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Δύσης.

Από τη μια πλευρά, διαφορετικά τεχνολογικά μέσα που υπάρχουν σήμερα, καθορίζουν την εξουσία στις διεθνείς σχέσεις. Η αμερικανική κυβέρνηση θεωρεί τις τεχνολογικές πολιτικές ένα πολύ σημαντικό τμήμα των εθνικών πολιτικών ασφάλειας. Από όλους τους αποσταθεροποιητικούς παράγοντες των πολυκεντρικών διεθνών σχέσεων, θα πρέπει να δοθεί ειδική προσοχή στις ικανότητες του διαδικτύου σε σχέση με τις στρατιωτικές δράσεις. Σε αντίθεση με άλλες στρατιωτικές τεχνολογίες, η ανάπτυξη και η χρήση των δυνατοτήτων του κυβερνοχώρου, απαιτεί πολύ λιγότερες δαπάνες από ό,τι -για παράδειγμα- τα πυρηνικά όπλα ή τα μέσα για την παράδοση οποιουδήποτε άλλου οπλικού συστήματος.

Τα κυβερνό-όπλα συνήθως αναπτύσσονται από ανοιχτές και εμπορικές διαθέσιμες (COTS) τεχνολογίες. Ένας κάτοχος ενός απλού τεχνολογικού ή μηχανολογικού πτυχίου, είναι ικανός να δημιουργήσει τέτοιες τεχνολογίες. Τα ενιαία διεθνή πρότυπα του κυβερνοχώρου, καθιστούν κάθε παράγοντα ευάλωτο σε κυβερνό-επιθέσεις. Επομένως οι τεχνολογίες των αδικημάτων στον κυβερνοχώρο είναι θεωρητικά διαθέσιμες σε όλους τους παράγοντες του διεθνούς συστήματος, υπερδυνάμεις και μη κρατικούς φορείς.

Η διεθνής συνεργασία είναι κρίσιμη για την αντιμετώπιση αυτής της παγκόσμιας απειλής, ιδιαίτερα εξαιτίας του γεγονότος ότι τέτοια όπλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν από μη κρατικούς φορείς.

Η Ρωσία έχει ήδη προωθήσει την ιδέα ενός διεθνούς συστήματος ασφάλειας των πληροφοριών. Ωστόσο, αυτή η πρωτοβουλία πρόκειται να ενώσει τη Ρωσία, την Κίνα και κάποια άλλα κράτη εναντίον των δυτικών κυβερνό-συνασπισμών, όπως το ΝΑΤΟ ή τις συμφωνίες ΗΠΑ-ΕΕ για την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο.

Συνδυασμένα, τα περιεχόμενα των μέσων ενημέρωσης και οι ικανότητες του κυβερνοχώρου, σχηματίζουν “τη δυναμική της έξυπνης ισχύος”, που έξοχα περιγράφεται στο πρόσφατο βιβλίο του Joseph Nye. Το νέο διεθνές πολιτικό περιβάλλον δημιουργεί πολλά προβλήματα. Παραδοσιακά προβλήματα, όπως η μη διάδοση των πυρηνικών, ο έλεγχος των όπλων και η αμοιβαία εξασφαλισμένη καταστροφή, παραμένουν άλυτα. Έχουν εμφανιστεί νέα προβλήματα που σχετίζονται με τις πληροφορίες. Οι στρατηγικές αποτροπής δεν εφαρμόζονται στις πληροφορίες ή στα όπλα του κυβερνοχώρου.

Του Pavel Sharikov, Carnegie.ru